Fragmenten uit een verrijkingsklas van Ytien

Les 5 begonnen we met het beluisteren van ‘1 (one), 2 (two), 3 (three), 4 (four)’ van de componist Philip Glass. De ene keer werd de ‘one/1’ weggelaten en de andere keer juist niet en vervolgens werd het moeilijker: er kwamen geluiden doorheen. Aan de kinderen de taak om op te schrijven wanneer er een ‘one’ werd gezongen en wanneer niet. (Zie voor meer informatie over deze les: http://www.meestergeoffrey.nl/les.php?les=onetwothree&groep=7-8)

Dit was een pittige opdracht. Ik had de kinderen bewust in een situatie gebracht waarbij ze strategieën moesten gebruiken. We stonden ook nu uitgebreid stil bij het onderste gedeelte van de poster van de Leerkuil. Na de bespreking deden we de opdracht nog een keer, maar dit keer met gebruik van een gekozen strategie.

Er werd ook een dominobaan gebouwd. De kinderen kregen de opdracht om met maximaal 25 dominostenen een zo lang mogelijke baan te maken. Er werd in groepjes gewerkt. Het was een wedstrijd, waarbij het ging om de centimeters tussen de eerste en de laatste omgevallen dominosteen. Bij de uitvoering van de opdrachten hebben ze o.a. ervaren dat je ook te creatief kunt zijn. Sommige ideeën bleken niet te werken. Ook hier kwam weer de theorie van Sternberg om de hoek kijken; het blijkt dat naast creativiteit, praktisch en analytisch denkvermogen ook erg belangrijk zijn.

Ook werd de Torens van Hanoi gespeeld. Dit is een spel of puzzel dat oorspronkelijk met een aantal schijven gespeeld wordt. Het spel bestaat uit een plankje met daarop drie stokjes. Bij aanvang van het spel is op een van de stokjes een kegelvormige toren geplaatst van schijven met een gat in het midden. De schijven hebben verschillende diameters, in toenemende grootte. Ze zijn zo geplaatst dat de kleinste schijf bovenop en de grootste onderop ligt.

Het doel van het spel is: de complete toren van schijven verplaatsen naar een ander stokje, waarbij de volgende regels in acht genomen dienen te worden: Er mag slechts 1 schijf tegelijk worden verplaatst. Nooit mag een grotere schijf op een kleinere rusten. Wij speelden een variant: de kinderen moesten een toren bouwen van zelf gevonden/gezochte voorwerpen van ongelijke grootte. Vervolgens werd bovenstaand spel gespeeld volgens dezelfde principes. Het was leuk om te zien dat sommige kinderen maar moeilijk konden stoppen! Een aantal ging door tot maar liefst acht voorwerpen!

Ieder kind mocht een groeikaartje (van platform ‘mindset’) kiezen en er vervolgens iets over vertellen. Een paar voorbeelden van vragen: ‘Van welke fout heb jij vandaag iets geleerd?’, ‘Wat was vandaag een uitdaging voor jou?’ Wat ontzettend mooi en prachtig om te zien hoe open iedereen vertelde waar hij/zij van geleerd hadden. Een paar kinderen gaven bijvoorbeeld aan dat ze geleerd hadden van de samenwerking bij de dominobaan en dat ze dit nu toe hadden gepast bij de Toren van Hanoi!

Tip
Een leuke ‘praatprikkel’ voor bijvoorbeeld tijdens het avondeten: het stellen van vragen gericht op mindset, zoals ‘Van welke fout heb jij vandaag iets geleerd?’, ‘Wat vind jij echt knap van jezelf?’, ‘Wat kun jij nu beter dan vroeger?’. Dergelijke vragen kunnen zorgen voor mooie gesprekken!

Deel je ervaringen en lees die van anderen!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *