Gedachten en wensen van deDNKRS

Wat hebben we gemist dit jaar? Wat heeft het ons gebracht? Hoe behouden we onze veerkracht en met welk gevoel gaan we het nieuwe jaar in? Het team van deDNKRS moedigt iedereen aan om hierbij stil te staan. Graag delen wij onze gedachten en wensen hierover.

Hildi

https://dednkrs.nl/wp-content/uploads/2020/12/Hildi1.jpg

Tijdens de eerste lockdown heb ik enorm genoten van de stilte op straat. In Amsterdam waren de straten uitgestorven en in Amstelveen hoorde ik geen vliegtuigen meer, maar vooral vogels. De blauwe luchten zonder strepen waren prachtig.

Maar ook was de plotselinge stilstand schokkend, bevreemdend. Er moest ineens heel hard gewerkt worden om alles anders te doen. Collega’s sprak ik vaker, maar alleen online. Inmiddels zien we elkaar soms weer 1-op-1 live, maar de stilte en rust buiten is vervlogen.

Ik mis mijn grote familie met al mijn neefjes en nichtjes, die ik normaal gesproken meerdere keren per jaar op verjaardagen zie. Wij gingen geregeld naar het theater of naar concerten. De verbinding die je kunt ervaren door samen van een concert te genieten, dat is toch wel iets heel bijzonders, realiseer ik mij nu.

Ik realiseerde me ook hoe prettig ik de rust vond en hoe storend de onrust in de randstad. Ik ga nu soms bewust heel vroeg in de ochtend wandelen, of juist later op de avond. Dan is het stil op straat en daar geniet ik dan van. Thuis voer ik nu gesprekken met mijn 21-jarige dochter over de situatie op de wereld. Over het klimaat, over de maatregelen, over communicatie, over polarisatie en nog veel meer. Voor deze gesprekken is nu meer tijd dan voorheen doordat we meer thuis zijn. Dat vind ik heel waardevol.

Ik merk dat de coronacrisis een behoorlijke wissel trekt op mijn veerkracht. Ik had een tijdje het gevoel dat ik voortdurend in een lichte alarmstand stond. Ik schrok snel, was snel gestresst en voelde me somber en eenzaam. Ik probeer nu het nieuws zoveel mogelijk te mijden.

Ik wil graag in gesprek blijven met iedereen, ook als vrienden of familie andere opvattingen over de maatregelen of het virus hebben dan ikzelf. Twee weten altijd meer dan een, dus er is altijd iets te ontdekken of te leren. Ik wens de wereld en mijzelf toe dat we beter worden in luisteren.

Xandra

De lockdown heb ik als best oké ervaren. Omdat ik vooral 1-op-1 werk en online werken met kinderen niet bij mij past, heb ik een periode vrij gehad. Ik heb heel veel gelezen (alle boeken waar ik normaal niet aan toekom) en ik kon me focussen op mijn gezin. Dat gaf heel veel rust.

Wat heel fijn was, was dat het gezin elke dag compleet was. Met z’n allen eten, sporten in de tuin, spelletjes spelen met elkaar, films kijken en Sidney, mijn man, was nu ineens alle dagen thuis. Aan de andere kant, omdat de karakters van mijn gezin nogal intens zijn, is het een aantal keer enorm geklapt. Flinke ruzies tussen alle kinderen in alle combinaties. Dus het was ook een heftige tijd.

Wat ik gemist heb is het sociale contact met vrienden en collega’s. Het uiteten gaan, naar theater gaan en sporten. En boksen nog het meest. Wat we ook heel erg gemist hebben is de hulp die ook niet meer kwam. Ik heb haar meteen salarisverhoging gegeven toen ze weer terugkwam.

Ik denk dat ik van nature niet iemand ben die snel uit evenwicht is. Het kost me niet zoveel moeite om mentaal fit te blijven. Ik voel goed aan wanneer ik over mijn grens ga. Ik probeer vooral in beweging te blijven, te genieten van de kinderen die door corona ineens langer thuis wonen en te beseffen dat deze tijd met hen nooit meer terugkomt. Maar als ik er dan echt een keer doorheen zit, dat gebeurt ook echt wel eens, dan geef ik het thuis aan. Even lekker boos en chagrijnig zijn helpt mij wel.

Ik geniet nu meer van de kleine onbelangrijke dingen zoals een glaasje wijn drinken bij mijn ouders. Ik merk dat zij daar heel erg blij van worden. Dat voelt goed! Ik hoop dat we de positieve dingen van de lockdowns meenemen naar de tijd na corona. Ik hoop vooral dat de jongeren weer alles kunnen doen wat bij hun leeftijd hoort. Met die groep ben ik het meest begaan!

Linda

Dit jaar ervoer ik vaak als verdrietig, soms beangstigend en vooral onwerkelijk. In het begin van de eerste lockdown genoot ik van de stilte, de leegte en de verbroedering. Later proefde ik ook grimmigheid om me heen. Het kostte moeite om structuur in het gezinsleven te behouden door de combinatie van school, werk en de zorg voor mijn moeder. Eigenlijk voelt het als overleven.

Het was een vreemd jaar, met een zoon die een ongewone overgang maakte van basisschool naar middelbare school. Een middelbare school waar corona aan de orde van de dag is en een belangrijk deel uitmaakt van het dagelijks leven van de kinderen.

Wat ik vooral mis, is de luchtigheid van het leven, de vanzelfsprekendheid van vrijheid en het ongedwongen, ongecompliceerde samenzijn met familie en vrienden. Ik mis opmerkelijk genoeg ook mensen die ik voorheen eigenlijk zelden zag. En de mensen die ik nooit meer zal zien.

De afgelopen periode heeft me een kritische blik gegeven, maar ook de openheid om te kunnen huilen. Verder bracht het me intensere verbondenheid met ‘verre vrienden’. En hoewel ik het gevoel heb dat ik tijd tekort kom, creëer ik ruimte om mij opnieuw te verdiepen in mijn oude yogaleringen en het ontwikkelen van creatieve ideeën.

Mijn manier om veerkrachtig te blijven, is door te relativeren. En door het ademen van frisse lucht. Ik zet al mijn zintuigen open voor de mooie dingen van het bestaan. Dat kan van alles zijn: de zon, de zee, een merel op de schutting, de geur van regen op de straatstenen, een draaiorgel op de markt of een verlaten gracht in de avond.

Ik heb geen verwachtingen van 2021, maar hoop op verdraagzaamheid. Dat mensen met verschillende visies elkaar in hun waarde laten. Mijn eigen streven is ook mijn wens voor anderen: houd hoop en heb moed. Verlies nooit jezelf en koester je dierbaren.

hoe
als je je
met zorgeloosheid
kon omringen
en dat dat
je ruimte
was

(Bert Schierbeek)

Rachel

Tijdens de eerste lockdown moest ik vooral wennen aan het thuiswerken. Iedereen moest z’n plekje vinden in huis. Door het mooie weer waren we tijdens de pauzes als gezin veel buiten. De qualitytime met het gezin was echt waardevol.

Ik heb een nieuwe manier van werken geleerd. Ik realiseerde me nooit dat gesprekken met ouders en school ook online konden. Het is niet in elke situatie ideaal, maar het werkt flexibeler en nu ik er eenmaal aan gewend ben gaat het me steeds beter af.

Ik vind het belangrijk om mijn dag goed in te delen. Omdat ik niet meer onderweg ben voor werk, speelt alles zich af binnen de muren van mijn huis. Ik heb gezorgd voor een andere balans, ik moest bewuster naar ontspanning zoeken. Mediteren is fijn, maar tussen de middag even wandelen werkt echt verfrissend.

Ik kan meer genieten van kleine dingen dan voor de coronacrisis. Ik kijk bewuster naar het leven. Ik speel vaker spelletjes met de kinderen en we voeren vaker mooie gesprekken met elkaar aan tafel. Ik neem meer tijd voor de dingen die ik belangrijk vind.

Ik stap zo blanco mogelijk het nieuwe jaar in. Als ik iets dit afgelopen jaar weer heb geleerd is het dat dingen zomaar kunnen veranderen. Ik wil genieten van elke dag!

Brigit

Tijdens de eerste lockdown heb ik bijna iedere dag gefietst of gewandeld en hiervan genoten! Vooral de lange wandelingen in de natuur waren een mooie manier om mijn zintuigen de vrije ruimte te geven en oog te hebben voor de kleinste details en veranderingen in de natuur.

De afgelopen periode heeft mij een dieper besef gegeven dat we anders met de wereld moeten omgaan. Meer ruimte voor duurzaamheid en oog voor elkaar. Tijd voor verandering in alle opzichten.

In beweging blijven en tijd en aandacht voor elkaar hebben zijn de elementen die mij veerkracht gaven. Ik geniet nu meer van het moment en probeer meer in het hier en nu te zijn dan voor de coronacrisis.

Ik wens iedereen gezondheid, liefde en aandacht voor elkaar en de wereld om ons heen toe. Ik wens mezelf toe dat ik de dit jaar opgedane ervaringen om kan zetten in reële doelen voor de komende tijd.

Otto

Ik vond de tijd tijdens de eerste lockdown bedreigend. Er was veel onzekerheid en verwarring. De nadelige effecten zijn voor de één veel groter dan voor de ander. Maar gelukkig draait onze maatschappij (met beperkingen) nog steeds door. Het huiselijke vond ik fijn. Ik genoot meer van de kleine dingen.

Ik ben dankbaarder voor alle kleine dingen. Ik geniet meer van de natuur in mijn omgeving. Ik ben heel blij met de plek waar wij sinds 2,5 jaar wonen. Wij zijn uit de randstad naar Deventer verhuisd. De omgeving is dunner bevolkt, waardoor er meer ruimte is voor recreëren in de natuur.

Het is mij een stuk duidelijker geworden dat iedereen anders in de wereld staat. In crises worden de meningen sterker en uitvergroot. Enkele mensen in mijn naaste omgeving snap ik totaal niet in hun zienswijze. Maar toch kan ik het nog steeds heel goed met ze vinden. Dat had ik niet verwacht.

Ik blijf veerkrachtig door dagelijks met mijn vrouw een uur te wandelen. Dat ruimt m’n gedachten op en we delen en bespreken onze zorgen.

Ik doe nu niet heel veel anders dan voor de coronacrisis. Ik beperk deelname aan groepsactiviteiten. Ik heb meer 1-op-1 contacten. Zodra het weer het toelaat zwemmen we in buitenwater in plaats van het zwembad. Verder doen we gerichter boodschappen. En we kopen beperkter online. Eerst kijken of het niet via een lokale winkel te bestellen en af te halen is. En dan mag het ook een beetje meer kosten.

Ik ga op dezelfde manier het nieuwe jaar in en wens iedereen gezondheid en stabiliteit toe.

Jente

Ik vond het tijdens de lockdown stiekem best lekker om wat minder te hoeven op sociaal vlak. Inmiddels mis ik het wel om iemand zomaar een knuffel te kunnen geven. Ik ben positief verrast over de mogelijkheden op online vlak en welke deuren dat opent.

De afgelopen periode heeft mij vooral creativiteit en rust gebracht. Maar ook: veel onrust, door de steeds wisselende regels, overprikkeling door Zoom-meetings en een extreem gevulde dag. Door miracle mornings probeer ik veerkrachtig en mentaal fit te blijven. The Miracle Morning is een ochtendroutine, bedacht door Hal Elrod en beschreven in het gelijknamige boek. Ik mediteer, lees en schrijf, voordat ik aan mijn dag begin.

Mijn eigen bedrijf is veranderd ten opzichte van voor de coronacrisis, de focus is veranderd. Ik zie meer mogelijkheden. En ik investeer nóg meer in mezelf.

Aan nieuwjaarsdingen doe ik niet zo, maar waar ik nu heel erg mee bezig ben is meer leren samenwerken met mijn intuïtie, meer op mijn lijf vertrouwen en er beter voor zorgen, door voeding, beweging, maar óók door bijvoorbeeld spelen en uitrusten. Dat wil ik ook het komende jaar graag voortzetten.

Ytien

Aan de eerste lockdown moest ik erg wennen. Ik wilde eigenlijk het liefst gewoon doorgaan en werken zoals ik gewend was. Ik moest dan ook een beetje onthaasten. Ik vergat bijvoorbeeld pauzes te nemen en werkte aan een stuk door. Gelukkig kwam ik er al vrij snel achter dat thuiswerken een andere instelling vraagt; bijvoorbeeld goed rustmomenten inbouwen en ook echt vrije tijd inplannen.

Ik heb hele mooie herinneringen aan de lunches die wij tijdens de eerste lockdown met het gezin hadden. We kochten dan extra lekkere broodjes en lunchten uitgebreid of een van de kinderen maakte de lunch. Er waren meer van dit soort pareltjes; bijvoorbeeld lekker koken of kanoën op de plas vlakbij ons huis. Ik kijk dan al met al ook terug op een periode waarin ik ook van kleine dingen juist extra genoten heb. Deze periode heeft mij rust en bezinning gegeven.

Door te wandelen en bordspellen te spelen probeer ik deze periode een beetje leuk te houden voor mezelf. Ik ga er iets minder vaak op uit, dus moet ik mij thuis wat vaker vermaken.

Ik wens iedereen een heel mooi jaar. Een jaar waarin je talent en kwaliteiten nog verder tot groei komen!

Wivina

Wat ik fijn vond tijdens de lockdowns was het teamwork met collega verrijkers bij het zo goed mogelijk door laten gaan van de lessen voor onze kids.

Gemist: bruisende stadsleven, vrienden, familie…, live contact. De afgelopen periode bracht me nog meer waardering voor het werk dat ik mag doen! Ik besef hoe fijn en belangrijk de verrijkingsklas voor veel van onze kids is.

Veerkrachtig en mentaal fit blijf ik door de verbinding met de mensen om wie ik geef, collega’s, vrienden, familie, maar ook met mijn leerlingen en cliënten. En van lange wandelingen langs zee, bos laad ik weer op!

Sinds de crisis zijn sommige meetings nu online, dat werkt laagdrempeliger bij bijvoorbeeld een groot schooloverleg.

Voor het nieuwe jaar zijn mijn verwachtingen: duurzaam verder bouwen aan ons mooie bedrijf, met een nog betere dienstverlening en een vernieuwde structuur!

Esther

De lockdowns hebben me uitgedaagd om op een andere manier te gaan denken en werken. Van trainingen ‘on the job’ naar hybride trainingen. Dat betekent werken met mensen online en in de groep tegelijk. Het heeft me doen nadenken over welke werkvormen effectief zijn, zoals werken met online werkvormen. Maar ook over wat er nodig is om een goede training te kunnen vormgeven, zoals bijvoorbeeld het gebruik van al je zintuigen.

De afgelopen periode heeft me op een bepaalde manier rust gebracht. Vanwege het thuiswerken is de structuur van de dagelijkse dingen veel duidelijker geworden. Van het organiseren van het uitlaten van de hond tot het organiseren van het koken van het eten (en je werk doen natuurlijk :))

Wandelen en hardlopen werkt voor mij heel goed. Vooral even lekker in de buitenlucht zijn om wat vitamine D op te doen.

Online overleg is nu een soort van ‘normaal’ geworden en dat is een uitkomst bij scholen en contacten die ver weg zijn. Voor mij werkt het prima om naast echt live contact ook online gesprekken te voeren.

Het zou fijn zijn als kinderen en jongeren weer vertrouwen krijgen in de toekomst en weer meer plezier in hun leven. Voor ouderen hoop ik dat ze op korte termijn weer wat meer bezoek en daarmee warmte kunnen krijgen. Voor de maatschappij, met name de horeca en de zzp’ers hoop ik dat 2021 een vruchtbaar jaar zal worden.

Soms is iets groter
een heelal
een ecosysteem
een vraag
dan het antwoord van ons

Soms is iets mooier
een bloem
een leven
een oplossing
in de beleving van jou

Vaak is iets lichter
door vriendschap
door een uitzicht
door innerlijke kracht in mij

Iets mooier
iets lichter
dat zijn wij

(Esther de Boer)

Eva

Ik was net een week weer aan het werk na mijn zwangerschapsverlof toen de eerste volledige lockdown inging. Dat was aan de ene kant ingewikkeld; een peuter van net 2 jaar en een baby van 4 maanden oud, maar tegelijkertijd ook heerlijk om zoveel bij ze te kunnen zijn!

De afgelopen periode heeft me gebracht dat ik een betere balans heb weten te vinden tussen thuis en het werk. Ik ben één dag in de week minder gaan werken, omdat ik besefte dat ik het allerliefste bij mijn twee dochtertjes wil zijn nu ze nog zo klein zijn.

Ik werk heel graag en heel hard, daardoor wilde ik voor corona eigenlijk alleen maar meer werken om nog meer te kunnen presteren en bereiken, maar door het vele thuis zijn besefte ik hoe ontzettend snel de ontwikkeling van mijn kindjes gaat en dat ik ze mijn volle en ontspannen aandacht wil kunnen geven. Dit werkt voor mij met deze vernieuwde indeling van de week een stuk beter!

Omdat ik merkte dat ik wat negatief werd door het vele binnen zitten en de nare nieuwsberichten heb ik een periode bewust en geforceerd de positieve ‘dingen’ gezocht. Ik heb korte video’s opgenomen en foto’s gemaakt van bijvoorbeeld de mooie bloesemboom in de tuin of een gezellig belletje van een lieve vriendin. Daarnaast ben ik veel minder het nieuws gaan volgen.

Ik verwacht dat 2021 ons nog meer gaat leren over onszelf; onze veerkracht, doorzettingsvermogen en creativiteit. Daar wil ik vooral dankbaar voor zijn. Laten we goed blijven zorgen voor elkaar en een stapje erbij zetten voor degenen die wat extra liefde en aandacht kunnen gebruiken! Ik wens iedereen veel liefde, geluk en gezondheid toe!

Meike

Hoe ik de lockdowns heb ervaren? Onwerkelijk. Af en toe kijk ik om me heen en dan denk ik: ‘het is gewoon écht!’, alsof ik nog steeds niet kan geloven dat zoiets kan.

In eerste instantie voelde ik een soort opwinding, spannend, improviseren, daar hou ik wel van… en ook de verplichte stilstand en vertraging was mooi, hoewel ik terugkijkend vooral ook heel hard gewerkt heb en weinig vertraagd…

Daarnaast was het ook echt akelig om mijn moeder niet te mogen bezoeken in het verpleeghuis bijvoorbeeld, en zie ik wat de ziekte doet en hoeveel verdriet dat geeft. En wat er gebeurt met mensen, met hun veerkracht en weerbaarheid, als je niet weet hoe de toekomst eruit ziet. Dat is naar, en daarvan hoop ik dat het gauw voorbij gaat en iedereen wat meer kan ontspannen en misschien wel werkelijk vertragen.

Wat de afgelopen periode me gebracht heeft is waardering en dankbaarheid voor mijn bevoorrechte situatie, met een fijn huis en een bos om de hoek, en een gezin waar ik met plezier mee zit opgesloten. Ook bewondering voor de enorme inzet, de creativiteit en belangeloze hulpvaardigheid van sommige mensen, een boost voor mijn mensbeeld:)

Hoe ik veerkrachtig blijf en mentaal fit… Heel cliché ben ik bang. Elke dag een wandelingetje, af en toe de telefoon uit, zoiets? Ik wandel meer, waardeer de momenten dat ik mensen wél in levenden lijve kan zien, en vind trainingen geven via Zoom steeds leuker worden!

Ik wens ieder ontspanning en een wat zorgen-armer 2021!

Reacties zijn gesloten.