Nieuwjaarswoorden bij deDNKRS door Hildi Glastra van Loon

Door de bomen het bos zien (Jan Bommerez); een samenvatting en toelichting in het kader van onderwijs

Het afgelopen jaar heb ik mij erg geraakt gevoeld door de huidige stand van zaken in het onderwijs. De hoogbegaafde leerlingen zijn misschien al jaren de kanarie in de kolenmijn, die als eerste hebben aangevoeld wat er misging. Toen ik de cursus ‘dialoog begeleiden’ afgelopen jaar volgde, is er iets in gang gezet dat mij niet meer loslaat. Je kent het wel; ineens wil je alles over een onderwerp weten omdat je erdoor gegrepen bent. Je leest alles wat los en vast zit en bent naarstig op zoek naar antwoorden en bevestiging van je ideeën en onderbuikgevoelens. Zo verging het mij de afgelopen maanden ten aanzien van de crisis in het onderwijs.

Ik denk dat er in het onderwijs weer aandacht moet komen voor de menselijke maat, de verbinding. Verbinding tussen de leerkrachten onderling, tussen de leerkracht en het kind, maar ook de verbinding met zichzelf, voor zowel leerkracht als kind.

Alhoewel ik er absoluut het nut van inzie, denk ik dat we totaal zijn doorgeslagen in het meten in het onderwijs. De toetsen, de scores, de methodes, alles wat meetbaar is en houvast lijkt te bieden is leidend geworden, in plaats van het kind en de leerkracht. We werken aan doelen, reflecteren ons suf met de kinderen en hopen daarmee te bereiken dat kinderen zich optimaal ontwikkelen. Maar door al dat meetbare is nauwelijks nog ruimte om dat te doen wat juist is op enig moment voor een bepaald kind of de hele klas. Daarmee is er weinig ruimte voor waar het echt om draait in het onderwijs: ontwikkeling van de totale mens, passie en flow voor zowel de leerkrachten als de leerlingen.

Bij deDNKRS is juist dát wat voorop staat: werken met passie en flow, we proberen te doen waar we goed in zijn en wat we fijn vinden om te doen, zodat we vanuit deze flow anderen optimaal kunnen helpen en inspireren. In de boeken en artikelen die ik de afgelopen tijd las, kwam ik hier opvallend veel over tegen en met name het boek ‘Door de bomen het bos zien’ heeft me veel geleerd hierover.

Het boek gaat over zelforganiserende processen en hoe deze verlopen. Er wordt telkens een vergelijking gemaakt met de natuur. Moderne organisaties zoals Shell en Toyota bestuderen de principes die in de natuur werkzaam zijn, om zo optimaal te kunnen functioneren als bedrijf. Structuren dwingen veel mensen zich statisch en reactief te gedragen. Door een dergelijk keurslijf krijgen we limieten opgelegd. Organisaties die zich gedragen als levende, open systemen met een ‘ziel’ zijn zelforganiserend en daarmee duurzaam, zo blijkt uit onderzoek. Zodra er ruimte ontstaat voor onze creatieve kracht (flow), zien we zelforganiserende processen ontstaan die de organisatie als geheel dienen, aldus Bommerez.

Denk hierbij even aan de klas die na verloop van tijd normaliseert wanneer je kinderen hiervoor de ruimte geeft. Bommerez: Wanneer we een ecosysteem scheppen waarin rupsen vlinders kunnen worden, zal een spontaan, zelforganiserend proces op gang komen. De hele natuur is zelforganiserend. Problemen die we hebben worden veroorzaakt door verstoring van de spontane, natuurlijke orde.

Met onze verrijkingsklassen en begeleidingstrajecten kunnen we een ‘natuurlijke omgeving’ creëren, zodat het zelforganiserende proces (ook in het kind zelf) op gang kan komen. Dit betekent voldoende ruimte voor chaos en creativiteit, want na chaos komt er vanzelf een orde. En voldoende ruimte en veiligheid voor kinderen om in een flow te komen.

Dit zou ook kunnen betekenen dat het werken aan specifieke doelen een belemmering vormt omdat het te veel structuur biedt? Wat mij betreft een overdenking waard. Wat als we puur vertrouwen op de natuurlijke ontwikkeling van het kind, zonder dat we dit voortdurend bewust willen maken? Wat als we kinderen gewoon ervaringen laten opdoen en dat leren noemen? Ik zeg niet dat het zo moet, maar vind het wel een interessante gedachte en een onderzoek of dialoog waard.

Bommerez stelt in zijn boek het volgende: Alles wat we bewust doen in de richting van verbondenheid, meer betrokkenheid, meer eenheid, geeft meer levenskracht aan het systeem. De belangrijkste schakel in organisaties zijn niet de personen maar de relaties die zij met elkaar hebben. Er is dus ruimte nodig om stevige relaties met elkaar aan te gaan. Daarna komt pas het denken. Denken is een beperkt proces in vergelijking met inspiratie en intuïtie. Denken is zelfbevestigend en een gesloten systeem. Via passie en flow zijn wij een open systeem. Mogelijkheden komen dan tot ons, daarna kunnen we er pas over nadenken.

Mensen snakken ernaar gezien te worden voor wie zij werkelijk zijn: mensen met een hart en een ziel. Dit geldt dus zowel voor de leerkracht als voor de leerling. De magische woorden voor levende systemen zijn vertrouwen en zingeving. Waar doe ik het allemaal voor en wie steunt, stimuleert en inspireert mij?

Bommerez: In een werkomgeving (en dus ook op scholen, red.) is het goed om rekening te houden met de hele mens en niet alleen maar met zijn productiecapaciteit. De kwaliteit van leven zou tijdens de werktijd (en schooltijd, red.) niet anders moeten zijn dan daarbuiten, zo valt te lezen in het boek.

Wat mij betreft is het is de hoogste tijd dat er weer echt naar leerkrachten en kinderen gekeken en geluisterd wordt, in alle openheid, oordeelvrij, met oprechte interesse en met aandacht voor vertraging en verstilling. Hier zou ik heel graag een bijdrage aan leveren zelf en met deDNKRS: kijken naar wat gemeenschappelijk is en echt in relatie zijn met elkaar, samen bouwen aan een systeem dat draait op universele principes als respect, openheid, vertrouwen en wederzijdsheid. Daar zie ik kansen voor het onderwijs, maar ook voor onszelf bij deDNKRS.

17 januari 2020, Hildi Glastra van Loon

Human resources are like natural resources; they’re often buried deep. You have to go looking for them, they’re not just lying around on the surface. You have to create the circumstances where they show themselves.

Sir Ken Robinson

 

Wij wensen je …

Fragmenten uit een verrijkingsklas van Ytien

Les 5 begonnen we met het beluisteren van ‘1 (one), 2 (two), 3 (three), 4 (four)’ van de componist Philip Glass. De ene keer werd de ‘one/1’ weggelaten en de andere keer juist niet en vervolgens werd het moeilijker: er kwamen geluiden doorheen. Aan de kinderen de taak om op te schrijven wanneer er een ‘one’ werd gezongen en wanneer niet. (Zie voor meer informatie over deze les: http://www.meestergeoffrey.nl/les.php?les=onetwothree&groep=7-8)

Dit was een pittige opdracht. Ik had de kinderen bewust in een situatie gebracht waarbij ze strategieën moesten gebruiken. We stonden ook nu uitgebreid stil bij het onderste gedeelte van de poster van de Leerkuil. Na de bespreking deden we de opdracht nog een keer, maar dit keer met gebruik van een gekozen strategie.

Er werd ook een dominobaan gebouwd. De kinderen kregen de opdracht om met maximaal 25 dominostenen een zo lang mogelijke baan te maken. Er werd in groepjes gewerkt. Het was een wedstrijd, waarbij het ging om de centimeters tussen de eerste en de laatste omgevallen dominosteen. Bij de uitvoering van de opdrachten hebben ze o.a. ervaren dat je ook te creatief kunt zijn. Sommige ideeën bleken niet te werken. Ook hier kwam weer de theorie van Sternberg om de hoek kijken; het blijkt dat naast creativiteit, praktisch en analytisch denkvermogen ook erg belangrijk zijn.

Ook werd de Torens van Hanoi gespeeld. Dit is een spel of puzzel dat oorspronkelijk met een aantal schijven gespeeld wordt. Het spel bestaat uit een plankje met daarop drie stokjes. Bij aanvang van het spel is op een van de stokjes een kegelvormige toren geplaatst van schijven met een gat in het midden. De schijven hebben verschillende diameters, in toenemende grootte. Ze zijn zo geplaatst dat de kleinste schijf bovenop en de grootste onderop ligt.

Het doel van het spel is: de complete toren van schijven verplaatsen naar een ander stokje, waarbij de volgende regels in acht genomen dienen te worden: Er mag slechts 1 schijf tegelijk worden verplaatst. Nooit mag een grotere schijf op een kleinere rusten. Wij speelden een variant: de kinderen moesten een toren bouwen van zelf gevonden/gezochte voorwerpen van ongelijke grootte. Vervolgens werd bovenstaand spel gespeeld volgens dezelfde principes. Het was leuk om te zien dat sommige kinderen maar moeilijk konden stoppen! Een aantal ging door tot maar liefst acht voorwerpen!

Ieder kind mocht een groeikaartje (van platform ‘mindset’) kiezen en er vervolgens iets over vertellen. Een paar voorbeelden van vragen: ‘Van welke fout heb jij vandaag iets geleerd?’, ‘Wat was vandaag een uitdaging voor jou?’ Wat ontzettend mooi en prachtig om te zien hoe open iedereen vertelde waar hij/zij van geleerd hadden. Een paar kinderen gaven bijvoorbeeld aan dat ze geleerd hadden van de samenwerking bij de dominobaan en dat ze dit nu toe hadden gepast bij de Toren van Hanoi!

Tip
Een leuke ‘praatprikkel’ voor bijvoorbeeld tijdens het avondeten: het stellen van vragen gericht op mindset, zoals ‘Van welke fout heb jij vandaag iets geleerd?’, ‘Wat vind jij echt knap van jezelf?’, ‘Wat kun jij nu beter dan vroeger?’. Dergelijke vragen kunnen zorgen voor mooie gesprekken!

Conferentie over creativiteit in hoogbegaafd onderwijs

De thematische ECHA-conferentie vond plaats van 16 tot 18 oktober 2019 in de historische stad Dubrovnik, aan de Kroatische Adriatische kust. Het thema van de conferentie was creativiteit. De conferentie was bedoeld om waardevolle onderzoeksinzichten over creativiteit te communiceren en om in gesprek te gaan over zinvolle en duurzame ontwikkelingen in hoogbegaafd onderwijs.

deDNKRS kwam met waardevolle inzichten thuis. Inzichten die we met plezier inzetten voor alle leerkrachten en kinderen die wij begeleiden. Voor de geïnteresseerden delen we hier in beknopte vorm enkele bevindingen uit diverse lezingen.

Context school en maatschappij
Uit onderzoek (Verenigde Staten) komt naar voren dat slechts 19 procent van de ondervraagde leerlingen denkt dat de leerstof relevant is voor de doelen in hun leven. 13 procent ziet een connectie met hun toekomstige positie in de maatschappij. Cognitieve (schoolse) uitdaging wordt ervaren als ‘werk’. Creativiteit daarentegen geeft een leerling keuzemogelijkheden, verhoogt de intrinsieke motivatie en wordt als uitdagend ervaren, zo blijkt uit hetzelfde onderzoek.

Moed
Om met Robert Sternberg te spreken: “Creativity is a decision”. Kiezen voor creativiteit brengt risico’s met zich mee. Het vereist moed en roept de volgende overpeinzingen op.

  • Wat denken mensen ervan?
  • “Better safe than sorry”
  • Wat als ik geen erkenning krijg of gerespecteerd word?

Zelfregulatie
‘Werkblad-onderwijs’ belemmert het creatieve denken. Bij leren zijn de stappen vastomlijnd. Bij creativiteit liggen de stappen niet vast, ze veranderen voortdurend, je past ze telkens aan. Zelfregulatie is cruciaal om ideeën om te zetten in producten of uitvoering. Maak duidelijk dat creativiteit gepaard gaat met emoties, obstakels en herzieningen. Geef ruimte voor autonomie.

Impact op verschillende niveaus van problematiek
Toekomstige beroepen vragen meer om niet-routinematige denkvaardigheden. Het is belangrijk om op alle niveaus creatief te kunnen denken. Als je begint met het leren op te lossen van kleine problemen, dan zul je later beter in staat zijn om grotere problemen aan te pakken en om vervolgens invloed te hebben op het oplossen van de wereldproblematiek. En het effect van creativiteit strekt nog verder. Soms kan het oplossen van een klein probleem verstrekkende gevolgen hebben en daarmee bijdragen aan het oplossen van een groot probleem.

Groepen en teams
Groepen en teams verschillen wezenlijk van elkaar. Het werken in groepen aan één probleemoplossende taak gaat vaak ten koste van creativiteit. Het kan frustrerend werken omdat de focus op het groepsproces ligt in plaats van op de creatieve uitingen. Werken in duo’s werkt vaak beter. Afwisselende taken binnen groepen lijken creatief denken te vergroten en dragen bij aan het gezamenlijke resultaat, door afstemming. Een groep die wisselt in samenstelling met individuele taken helpt de sociale druk te verminderen.

21e eeuwse vaardigheden
Aanbevelingen voor het onderwijs:

  1. Modelling: het voorleven van creatief denken
  2. Articulation: leerlingen laten presenteren hoe ze tot een idee gekomen zijn, laat ze het echt maken/uitvoeren, feedback ontvangen en verbeteren.

Creativiteit zou geen onderdeel moeten zijn van de 21e eeuwse vaardigheden, maar een denkvaardigheid die voorwaarde is om deze vaardigheden eigen te maken en te ontplooien.

Verschillen, posities en perspectieven
Creativiteit vindt zijn oorsprong in het verschil. Als er geen verschillen zouden zijn, dan was er geen creativiteit. We nemen allemaal verschillende posities in de wereld in. Deze posities stellen ons in staat om specifieke perspectieven (perceptueel, conceptueel etc.) te ontwikkelen als een manier om ons tot de wereld en tot anderen te verhouden. Een ander ziet dingen die jij niet ziet. Anderen hebben informatie die je nodig hebt om jezelf te kennen en begrijpen. We denken vaak dat we het perspectief van de ander begrijpen, maar dat is feitelijk niet zo. Ook als je naar hetzelfde kijkt als de ander, kun je iets verschillends zien; door je positie, je rol (op dat moment), een andere kijk op de wereld. Al deze perspectieven zijn interessant.

Dialoog
Alle perspectieven hebben een oorsprong; sociaal en cultureel. Het is de kunst om de dialoog aan te gaan. De dialoog tussen perspectieven, kijken naar perspectieven van anderen en van perspectief te veranderen. Door dialoog kan een totaalbeeld ontstaan.

Uitbreiding van menselijke mogelijkheden
Mensen leven niet alleen in het hier en nu, maar zijn in staat hun ervaring van de wereld te verrijken en uit te breiden door:

  • herinneringen aan het verleden
  • zich de toekomst voor te stellen
  • alternatieven af te wegen
  • te anticiperen op problemen
  • zich in het denkproces af te vragen ‘wat als…’

Onze mogelijkheden worden groter, we worden creatiever. (“Wat zou Leonardo da Vinci hebben gedaan met een MacBook?”) Creativiteit is een van de belangrijkste processen waarmee we het mogelijke verkennen en uitbreiden. Dit doen we door na te denken over onze positie(s) en perspectieven en door het aannemen en construeren van nieuwe manieren van zien, handelen en zijn. We negeren over het algemeen de perspectieven die we niet willen kennen. In plaats hiervan zouden we andere perspectieven kunnen gebruiken om ons eigen perspectief te vergroten.

Implicaties voor het onderwijs
Onderwijs is gebaseerd op het idee dat een docent de leerlingen iets leert. Hoe kun je hier anders naar kijken? Welke mogelijkheden zijn er?

  1. Wees je bewust van verschillen, in plaats van ze te negeren of af te wijzen als ‘fout’. (Als je een kind een afwijkend antwoord hoort geven, accepteer dat dan. Er zijn meerdere manieren van denken.)
  2. Waardeer de verschillen, in plaats van ze te gebruiken om je eigen perspectief te versterken. (Waarderen is niet hetzelfde als ermee akkoord gaan. Doe moeite om de logica van de ander te begrijpen, sta ervoor open.)
  3. Handel op basis van het verschil, in plaats van je alleen goed te voelen over het feit dat je ‘geluisterd’ hebt naar ideeën van anderen. (Deel het idee en onderzoek de mogelijkheden.)

Wat staat er op de kersttafel van deDNKRS?

Kerst… een periode van samenzijn. Wij vroegen onze collega’s wat zij de leukste, beste en mooiste gezelschapsspellen vinden. We delen deze spellentips graag met je en wensen je een zorgzame en zorgeloze kerstvakantie.

Dixit
Het sprookjesachtige spel Dixit bevat prachtige kaarten die voor meerdere interpretaties vatbaar zijn. Bij dit gezellige bordspel is het belangrijk om je medespelers goed in te schatten en je verbeelding de vrije loop te laten gaan. Alle spelers hebben altijd zes kaarten in hun hand, waarop mysterieuze tekeningen te zien zijn. Om de beurt is een speler de verteller die een kaart uit zijn hand kiest en deze omschrijft. Dit kan door middel van een woord, een zin, of het maken van een gebaar of geluid. De andere spelers kiezen vervolgens een kaart uit hun handkaarten die ze bij de omschrijving vinden passen. Hierna worden alle kaarten geschud en open op tafel gelegd, waarna het stemproces plaatsvindt. Welke kaart is nu van de verteller? Probeer de kaart van de verteller te ontdekken, laat je niet misleiden door de kaarten van de andere spelers, maar zorg dat zij wel op jouw kaart stemmen.

When I dream
In het spel When I Dream zijn de spelers om de beurt de dromer, die met een slaapmasker op zoveel mogelijk woorden moet raden. De andere spelers zijn droomgeesten. Elke beurt bestaat uit 2 fases: nacht en dag. Gedurende de nacht probeert de dromer zoveel mogelijk woorden te raden. De droomgeesten geven de dromer één woord om een begrip op een kaart te beschrijven. Helaas hebben niet alle geesten de juiste intenties. Pas dan ook op voor de zandmannetjes en de boemannen; zij willen je op een dwaalspoor brengen.

Planet
In het spel Planet gaat iedere speler zelf een planeet creëren. De bedoeling is om de planeet zo te maken dat het een gastvrije omgeving wordt om dierenleven aan te trekken. De spelers kiezen iedere beurt een tegel met bergketens / ijs / woestijn / bos. Ze proberen de tegel strategisch op de planeet te plaatsen. Enkel als je de juiste habitats samenstelt, zullen de dieren jouw planeet boven die van de andere spelers verkiezen. Zo gaat de uil bijvoorbeeld altijd naar het grootste bos dat niet aan water grenst. De speler die aan het eind de meest diverse en meest bevolkte planeet heeft, wint.
Ytien: “Het is een prachtig vormgegeven spel, waarbij veel strategie en (ruimtelijk) inzicht komt kijken. Een aanrader!”

Jenga
Alle speelblokjes worden opgestapeld tot een toren. Ieder speler haalt beurt voor beurt een blokje uit de toren en legt deze terug bovenop de toren. De spelers moeten met een vaste hand zo goed mogelijk deze handeling uitvoeren. Uiteindelijk wordt de toren steeds wankeler. Het spel eindigt als de toren omvalt.

Colonisten van Katan
Je begint in dit spel met 2 dorpen op een variabel speelbord met akkers, weiden, heuvels, bergen en bossen. Als je aan de beurt bent, gooi je met 2 dobbelstenen om te bepalen wie er grondstoffen krijgen. Dat is afhankelijk van de positie van je dorpen. Daarna mag je handelen met de bank of met je medespelers. Je krijgt namelijk niet alle soorten grondstoffen binnen. En die heb je wel nodig om nieuwe dorpen, straten en steden te bouwen. Je kunt ook ontwikkelingskaarten kopen om speciale acties te kunnen doen. Verder loopt er een struikrover rond die sommige landschappen leegrooft. Dorpen en steden leveren niet alleen grondstoffen op, maar zijn ook punten waard. Ook ontwikkelingskaarten, de langste aaneengesloten route en de grootste riddermacht brengen punten binnen. Wie als eerste 10 punten heeft, wint het spel direct!
Jente: “Ik ben groot fan van Kolonisten van Catan. M’n broertjes en vader spelen dit zo vaak dat ze een hele eigen wereld met eigen regels bedacht hebben!”

deDNKRS telefonisch beperkt bereikbaar van 16 t/m 18 oktober

Van woensdag 16 t/m vrijdag 18 oktober is deDNKRS telefonisch beperkt bereikbaar, wegens het bijwonen van een internationale conferentie.

Over de conferentie
De ECHA-conferentie getiteld Creativiteitsonderzoek en innovatie in hoogbegaafd onderwijs: sociaal, individueel en educatief perspectief vindt plaats in Dubrovnik. De centrale focus van deze conferentie is de relevantie van creativiteitsperspectieven en studiebenaderingen met betrekking tot hoogbegaafdheid.

deDNKRS hoopt met veel waardevolle inzichten terug te komen en onze (nieuwe) vakkennis in te zetten voor alle mensen die wij begeleiden.

Kennismaking in de verrijkingsklassen

Onze nieuwe verrijkingsklassen in Amstelveen en Voorburg zijn weer enthousiast van start gegaan. Hoe maakten de kinderen kennis met elkaar? Enkele fragmenten uit de klassen van Leonie, Jente en Ytien.

Zelf een kennismakingsspel bedenken
De kinderen kregen de opdracht om in groepjes zelf een kennismakingsspel te verzinnen. Voordat we begonnen, hebben we een lijst gemaakt van de voorwaarden waaraan het spel moest voldoen (aantal personen, tijdsduur, wat wil je weten over elkaar etc.). Tijdens deze opdracht stond het samenwerken centraal: hoe kom je tot één idee?, hoe kan je verschillende ideeën combineren? hoe zorg je dat iedereen aan het woord komt? Dat is soms best lastig. Uiteindelijk is het alle groepjes gelukt om in overleg een spel te maken. Eén groepje had bedacht om met K’nex aan de slag te gaan. Ze maakten een rad met daaraan verschillende vragen. Uiteraard werden de spellen meteen gespeeld!

Vooroordelen en nieuwsgierigheid naar een ander
Bij deze opdracht hebben de kinderen plaatjes en woorden die bij hen passen uit tijdschriften geknipt en op een vel geplakt. Vervolgens hield iemand zijn blad met plaatjes omhoog en mochten de andere kinderen zeggen waarom ze dachten dat iemand de plaatjes had gekozen. Degene met het blad mocht daar niet direct op reageren. Pas daarna mocht diegene binnen een minuut uitleggen wat de daadwerkelijke reden of achtergrond was. Soms bleek er verschil in tussen wat de kijker dacht te zien en degene die de plaatjes voor zichzelf had uitgekozen. Er werd een koppeling gemaakt met vooroordelen; wat vond je het beste vooroordeel en welke paste het minst bij je? Hoe zit dat bij hoogbegaafdheid? Met elkaar kwamen we ook tot de conclusie dat het belangrijk is dat je de ander bevraagt: waarom heb je dit gekozen? Kortom: een oefening in wezenlijke nieuwsgierigheid naar de ander.
Tip aan ouders en leerkrachten: Probeer eens met elkaar in gesprek te gaan over vooroordelen. Wanneer heb je vooroordelen? Wat doen vooroordelen met je?

Pingpongbalbaan
De kinderen hebben een baan voor een pingpongbal gebouwd. De pingpongbal moest exact zeven seconden over de baan doen. Interessant was om te zien hoe de kinderen nog kijken naar wat mag en wat niet. En daarbij, wie neemt die beslissing eigenlijk? Is dat een groepsproces, of is er één iemand die bepaalt? Gaan de kinderen of de groepjes met elkaar in discussie, laat je je beperken door de regels of zie je mogelijkheden?
Tip: Kijk de komende tijd eens in welke situaties je welke vaardigheid nodig hebt (praktische, creatieve of analytische intelligentie). Op welke manier zet je dat in en wat is belangrijk? Wat heb je nodig om jouw opdracht succesvol te maken?

Succesvolle intelligentie
In de eerste lessen maakten de kinderen ook kennis met de theorie van Robert Sternberg. Er wordt gesproken van succesvolle intelligentie wanneer het creatieve, analytische en praktische denkvermogen ingezet wordt – vaardigheden die getraind kunnen worden. Ze komen vaak aan bod in de verrijkingsklassen bij deDNKRS, dus daarover volgt meer in een volgende impressie.

Nieuw telefoonnummer deDNKRS: 085 – 0043124

Met ingang van 1 oktober 2019 heeft deDNKRS een nieuw telefoonnummer.

U kunt ons bereiken op nummer: 085 – 0043124

SLO-conferentie 2019: Begaafdheid, Creativiteit en Talentontwikkeling

Op 13 en 14 november 2019 organiseert het Informatiepunt Onderwijs & Talentontwikkeling (SLO) samen met het National Talent Centre of the Netherlands (NTCN) een conferentie bij NBC congrescentrum in Nieuwegein. Het thema van de conferentie is ‘Samen talenten stimuleren en vieren‘. Er wordt aandacht besteed aan het stimuleren van creativiteit, talentontwikkeling en persoonlijke groei, benaderd vanuit een levensloopperspectief. De conferentie richt zich op stimulerende factoren die van invloed zijn op de ontwikkeling van begaafde kinderen, adolescenten en volwassenen.

‘Gééf ik hem extra verrijkende opdrachten, en dan doet hij het niet…’

Er zijn verschillende redenen waarom een kind het werk niet oppakt. Namens deDNKRS verzorgen Hildi en Brigit de workshop ‘Hobbels en obstakels! Gesprekken bij verrijking‘. Deze workshop gaat over de gesprekken bij het leerproces, de hobbels en obstakels. We gaan in op de toon en houding van de leerkracht tijdens deze gesprekken en bieden bovendien ideeën en suggesties om deze gesprekken leuker, succesvoller en interessanter te maken in de klas. De workshop is interactief en er is ruimschoots de gelegenheid is om zelf aan de slag te gaan met de aangereikte technieken.

Klik hier voor meer informatie.

 

Ontmoetingen met andere hoogbegaafden: nieuwe data

Het initiatief om mensen die net als jij snel, sensitief, autonoom en creatief zijn, met elkaar in contact te brengen, werpt vruchten af. De afgelopen drie jaar organiseerden we voor diverse groepen reeksen van drie dialoogavonden, waarbij we in gesprek gingen over thema’s gerelateerd aan hoogbegaafdheid.

Tijdens de avonden in een huiselijke setting maken we kennis met elkaar, doen we iets creatiefs, waarbij we even uit het normale denken komen en gaan daarna met elkaar in dialoog. Onder dialoog verstaan we een onderzoekend gesprek, waarbij we via het delen van persoonlijke ervaringen en het aandachtig luisteren naar elkaar samen nieuwe inzichten verwerven. Elke avond kent een ander onderwerp.

We hebben gemerkt dat de deelnemers erg blij zijn met dit soort contact.

“herkenning…, verrassend…, inspirerend…, erkenning geeft rust…”

Mensen voelen zich nog wel ‘anders’, maar minder alleen daarin. Omdat ze ontdekken dat er meer mensen zijn die denken, voelen en ervaren zoals zij.

Nieuwe groep
Mocht je interesse hebben om mee te doen, dan start er binnenkort weer een nieuwe groep van maximaal zeven deelnemers. De dialoogavonden voor najaar 2019 staan gepland op:

  • donderdag 31 oktober, 19.30 – 22.00 uur
  • woensdag 27 november, 19.30 – 22.00 uur
  • woensdag 18 december, 19.30 – 22.00 uur

Inloop is vanaf 19.00 uur. Parkeren na 19.00 uur is gratis.

Praktisch

  • Adres: IJburglaan 1556, Amsterdam
  • kosten: € 240,- voor drie bijeenkomsten (inclusief thee, koffie en wat lekkers)

Mocht dit bedrag een te hoge drempel opwerpen, neem dan even contact met ons op voor het vinden van een voor jou passende prijs.

Heb je vragen, neem dan contact op met Renate van der Veen (06 14 890 474) of deDNKRS.

Wil je meedoen, meld je dan aan via dit formulier.

Renate van der Veen
Renate coacht sinds 2012 hoogbegaafde volwassenen. Ze coacht door een tijdje mee te reizen op het ontwikkelingspad van de coachee. Daarbij werkt ze met een waarderende aanpak: heel goed worden waar je van nature goed in bent en gebruikt de taal van teamrollen. Samen ontdekken vanuit de praktijk van alle dag.

Hildi Glastra van Loon
Hildi richtte in 2011 deDNKRS op. Als beeldend therapeut en specialist hoogbegaafdheid helpt zij kinderen om zichzelf beter te begrijpen en gebruik te maken van hun sterke kanten. Door werkelijk contact te maken en samen op onderzoek uit te gaan, voelen kinderen zich gezien en kunnen zij zichzelf weer zijn.